معماری خانه پلاک یک ، گروه معماری CPMC

معماری: گروه معماری CPMC

معماران مسئول: حسام عندلیب، رزا عطارد

موقعیت: ایران، اصفهان

تیم طراحی: علی جابری

مساحت زمین: ۳۲۴ مترمربع

مساحت ساخته شده: ۳۳۰ مترمربع

عکاس: امیرمسعود اقارب پرست

سال: ۱۳۹۵

پروژه معماری خانه پلاک یک در شهر گلپایگان یکی از شهرهای درحال توسعه استان اصفهان واقع شده است. این سایت در یکی از خیابان های در حال توسعه ای از این شهر قرار گرفته که در سال های اخیر بواسطه ی تبدیل اراضی کشاورزی به منطقه مسکونی توسعه یافته است. مانند هر پروژه یساخت و ساز، این پروژه نیز تحت تأثیر عوامل و نیروهای محرکه ای بود که شخصیت آن را شکل داده است که در ادامه برخی از این عوامل و نیروها را ذکر خواهیم کرد:

۱ _ نسبت های مختلف سایت در مقایسه با ساختمان های معمولی

۲ _ استراتژی برنامه ریزی متفاوت در مقایسه با الگوهای معمول طراحی پلان

۳ _ محدودیت های همسایگی که بر شکل ساختمان تأثیر می گذارد

در ادامه به طور کامل درمورد عوال فوق به طور خلاصه توضیح خواهیم داد.

اگرچه اکثر زمین های مسکونی موجود در منطقه به شکل مستطیل و با نسبت  ۱: ۳ است، اما زمین پروژه ی حاضر دقیقاً به شکل مربع و با ابعاد ۱۸×۱۸ متر است.

طبق قوانین و ضوابط ساخت و ساز شهرداری، مالک مجاز بود تا ۶۰ درصد از بخش شمالی زمین را بسازد.

طبق این قانون زمینی با نسبت ۱: ۳ حیاطی با نسبت ۱: ۱.۲ خواهد داشت اما زمینی با نسبت ۱: ۱ با حیاط متناسب ۱: ۰.۴ رو به رو خواهد شد. این امر منجر به ایجاد ساختمانی شد که به دیوارهای حیاط نزدیک هستند که باعث کاهش حریم خصوصی برای کاربران شده و همچنین موجب شد تا حیاط کوچک تر به نظر رسد.

طراحان جهت مقابله با این مشکلات از برخی استراتژیها و فنون طراحی استفاده کردند.

به عنوان مثال برای این که حیاط در نگاه اول کوچک به نظر نرسد، با افزودن یک فضای پیش ورودی از خیابان رو به حیاط با زاویه قائم افراد در هنگام ورود به ساختمان با یک حیاط بزرگ روبرو خواهند شد. با این شیوه درب به جای باز شدن رو به عرض، در طول حیاط باز می شود.

چالش دیگر این پروژه سازماندهی نیازهای فضای داخلی آن بوده است.

در شرایطی که تقریباً تمام ساختمانهای مسکونی بدون در نظر گرفتن خواسته و نیاز ساکنان با استفاده از الگوی کلیشه ای واحد برنامه ریزی شده اند، این پروژه از استراتژی دیگری استفاده کرده است.

طرح های معمول کلیشه ای بدین صورت است که یک سالن بزرگ به عنوان سالن نشیمن، سالن پذیرایی در نظر گرفته شده و سایر فضاهای مورد نیاز مانند اتاق خواب و آشپزخانه را در اطراف این منطقه قرار می دهند. اما چنین الگویی در این پروژه به دلیل کمبود قدرت در تشخیص فضاهای خصوصی و عمومی خانه در موارد لازم رد شده و طراحی پلان بر اساس ایده تفکیک فضاهای خصوصی و عمومی خانه و مفصل قرار دادن فضاهای خدماتی شامل آشپزخانه و سرویس بهداشتی و ورودی ساختمان شکل گرفت.

شهر گلپایگان در مجاورت معادن سنگی عباس آباد واقع شده است. استفاده از سنگ برای ساخت و ساز ساختمان ها بسیار مقرون به صرفه است و دسترسی به نیروهای اجرایی در این رابطه نیز آسان تر است. بنابراین استفاده از سنگ به عنوان ماده اصلی انتخاب خوبی به نظر می رسید. در کنار این سنگهای سفید، استفاده از چوب ترمس جلوه جالبی به نما می بخشد. برای جبران کمبود حریم خصوصی که قبلاً ذکر شد و همچنین کنترل ورودی نور برای پنجره های بزرگ آن، از این ماده برای ساختن لوورهای متحرک در جلوی پنجره ها استفاده شده است.

پلان ها، دیاگرام، سکشن و غیره.

منبع :

تحریریه خط معمار

نگارنده: مینا مقدم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *