مبل راحتیِ اَلِساندرا (از مجموعه‌ی لوس موبلِس آموروسوس)، ۱۹۹۵ طراحی از خاویِر ماریسکال

Alessandra Armchair (Los Mueblos Amorosos), 1995
Designed by Javier Mariscall

خاویر ماریسکال هنرمندی‌ ست که بیان ایده‌های خود را محدود به یک حوزه و یک ابزار نمی‌کند و برای بیان آنها، شیوه‌های مختلفی را به خدمت می‌گیرد. او که در سال ۱۹۵۰ در خانواده‌ای پر جمعیت در شهر والنسیای اسپانیا به‌دنیا آمده بود، در بیست سالگی به بارسلونا رفت و مشغول به تحصیل و ‌کار در زمینه‌های مختلف هنری و طراحی شد اما ترجیح داد تحصیلات خود در دانشکده‌ی اِلیساوای بارسلونا را نیمه‌ کاره رها کند تا به‌ صورت تجربی و با تکیه بر توانایی‌های فردی، مسیر خود در دنیای طراحان و هنرمندان را پیدا کند. اولین اقدام مهم او در دنیای زیرزمینی، هنر کُمیک بود و خیلی زود با فعالیت در حوزه‌های تصویرسازی، مجسمه‌ سازی، طراحی گرافیک، طراحی داخلی و طراحی منظر ادامه یافت. طراحی لوگوی مفهومیِ Bar Cel Ona برای یک پوستر در سال ۱۹۷۹، اولین بارقه‌های شهرت و تحسین را برایش به همراه آورد و یک‌سال پس از آن، یک صندلی به نام صندلی دوبلکس طراحی کرد که به یکی از آیکون‌های برجسته‌ی دهه‌ی هشتاد تبدیل شد. او از سال ۱۹۸۱ به‌ صورت جدی‌تر به کار در زمینه‌ی طراحی داخلی و طراحی المان مشغول شد و آثارش در نمایشگاه‌هایی در میلان، ممفیس و مرکز ژرژ پمپیدوی پاریس در معرض دید عموم قرار گرفتند. ماریسکال برای بازی‌های المپیک ۱۹۹۲ یک کاراکتر تبلیغاتی به نام کوبی طراحی کرد که در ابتدا نقدهای خوبی را به‌ دنبال نداشت اما مدتی بعد، به عنوان یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های بازی‌های کامپیوتری شناخته شد و ماریسکال یک سریال تلویزیونی بر اساس کوبی ساخت. او استودیوی خود را در سال ۱۹۸۹ تأسیس کرد و به همکاری با طراحان معروفی همچون فرناندو سالاس و آراتا ایسوزاکی پرداخت. او در سال ۱۹۹۵ شخصیت کارتونی دیگری با نام توییپسی را معرفی کرد که یک سریال بر اساس این شخصیت کارتونی ساخته شد و نیز اقدام به طراحی مجموعه‌ی مبلمان لوس موبِلوس آموروسوس برای شرکت ایتالیاییِ طراحی مبلمانِ موروسو کرد که مبل الساندرا از این مجموعه، فروش چشمگیری داشت. فرم ارگانیک و استفاده از رنگ‌های شاد و خالص این مبل، حس زنده و شادابی را به بیننده منتقل می‌کند. عدم تقارن و ایجاد خمِش‌های نامتعارف از جمله ویژگی‌های مبل الساندراست که در آثار دیگر ماریسکال نیز دیده می‌شود. او در سال ۲۰۰۱ صندلی‌هایی برای یک سریال تلویزیونی (برادرِ بزرگ) طراحی کرد که بسیار معروف شدند. ماریسکال طراحی فرم و نمای ساختمان گران هتل دومینو بیلبائو (GHDB) که در مجاورت موزه‌ی گوگنهایم در بیلبائو قرار دارد را با کانسپتی بدیع که بازگوکننده‌ی تاریخ طراحی قرن بیستم است، انجام داد و طراحی داخلی اتاق‌ها، بار، کافه و رستوران آن را به کمک فرناندو سالاس تکمیل کرد. او همچنین در سـال ۲۰۱۰ طـی یـک همکاری با کارگردانِ برنده‌ی اسکار، فرناندو تروئِبا، انیمیشنی به نام چیکو ساخت که در سال ۲۰۱۱ موفق به دریافت جایزه‌ی هیئت داوران دانشجوی ملی مجارستان از هفتمین جشنواره‌ی فیلم اروپا شد و در همان سال (۲۰۱۰)، نمایشگاهی از آثارش در ساختمان پِدرِرا (یکی از معروف‌ترین بناهای ساخت آنتونی گائودی) در بارسلونا برپا کرد. دپارتمان صنعتی اسپانیا و بنیاد BCD در سال ۱۹۹۹ به پاس فعالیت‌های هنری و حرفه‌ای او، جایزه‌ی طراحی ملی را به وی اهدا کردند.
اساس کار خاویر ماریسکال در طراحی مبلمان، همان‌طور که خودش توصیف می‌کند، شگفتی، جذابیت و رضایت کاربر است. طرح مبل راحتی اَلِساندرا با الهام از فرم‌های ارگانیک شکل­ گرفته و همان‌طور که مشاهده می‌شود، فاقد خطوط مستقیم و شکسته و فرم‌های هندسی منظم و قراردادی‌ست. روکش پارچه‌ای این مبل، ثابت است و قابل برداشته شدن نیست. طرحی که روی آن نقش بسته، به شکل یک بازی کلاژ است که فرم‌های خود ساخته و ارگانیکی دارد. این مبلمان، علاوه بر رعایت استانداردهای طراحی برای کاربردی بودن، از زیبایی بصری و هنری بالایی برخوردار است؛ تنها یک المان صنعتی و محلی برای نشستن نیست و شیوه‌ای از فکر کردن و ارتباط کاربر با فضایی که در آن زندگی می‌کند را نشان می‌دهد. ویژگی‌های ظاهری این مبل، پیرو هیچ سبک خاصی نیست و جذابیت بصری آن، فارق از زمان، حس شادابی و انرژی را القا می‌کند. اسکلت صندلی از جنس فلز می‌باشد و پوششی از فوم ضد حریق پُلی‌اورتان بر روی آن کشیده شده است. نشیمنِ نرم از همان متریال با تراکم‌های مختلف و فیبر پلی‌اِستر است. پایه‌هایی که با پیچ به بدنه‌ی اصلی صندلی وصل شده‌اند، از جنس چوب طبیعی راش می‌باشند. این صندلی در رنگ‌های مختلف به بازار عرضه شده است.

منبع :aoapedia.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *